Szukaj

Kiedy cudzoziemiec nie może złożyć wniosku na pobyt czasowy?

Zaktualizowano: cze 13

Zgodnie z ustawą Prawo cudzoziemców, każdy cudzoziemiec, którego cel pobytu w Polsce przekracza 3 miesiące, powinien złożyć wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy. Zezwolenie na pobyt czasowy może być związane z zamiarem podjęcia przez cudzoziemca w Polsce pracy, studiów, nauki w szkole policealnej. Czasami powody są bardziej ludzkie, gdy przykładowo powodem pozostania przez cudzoziemca w Polsce jest związek z obywatelem Polski.

Są jednak sytuacje, gdy cudzoziemiec nie może złożyć wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Jeżeli to zrobi, urząd do spraw cudzoziemców odmówi wszczęcia postępowania. Powyższe sytuacje są określone w art. 99 ustawy – Prawo cudzoziemców.

Kiedy zatem cudzoziemiec nie może złożyć wniosku o wydanie karty pobytu? Urząd ds. cudzoziemców odmówi wszczęcia postępowania, gdy cudzoziemiec:

– posiada zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

– przebywa w Polsce na podstawie wizy Schengen upoważniającego go jedynie do przyjazdu ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe;

-przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w przypadkach okoliczności wymagających krótkotrwałego pobytu;

– przebywa w Polsce na podstawie zgody na pobyt tolerowany lub zgody na pobyt ze względów humanitarnych, albo w związku z udzieleniem mu azylu, ochrony uzupełniającej lub ochrony czasowej lub nadaniem mu statusu uchodźcy w Polsce;

– ubiega się o udzielenie ochrony międzynarodowej lub o udzielenie azylu;

– jest zatrzymany, umieszczony w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców lub stosuje się wobec niego środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju;

– odbywa karę pozbawienia wolności lub jest tymczasowo aresztowany;

– przebywa w Polsce po tym, jak został zobowiązany do powrotu, i nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego powrotu określony w decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, także w przypadku przedłużenia tego terminu;

– jest zobowiązany opuścić Polskę w ciągu 30 dni od dnia, w którym:

* decyzja o odmowie przedłużenia mu wizy Schengen lub wizy krajowej, udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, decyzja o umorzeniu postępowania w tych sprawach lub decyzja o cofnięciu mu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub

* decyzja o odmowie nadania mu statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej, o uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny, o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej lub decyzja o pozbawieniu go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, lub

* decyzja o cofnięciu zgody na pobyt ze względów humanitarnych

– stała się ostateczna, a w przypadku wydania decyzji przez organ wyższego stopnia – od dnia, w którym decyzja została cudzoziemcowi doręczona;

– przebywa poza granicami Polski.

Poza wskazanymi powyżej przypadkami cudzoziemcowi nie może złożyć wniosku na pobyt czasowy, gdy przy składaniu wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy, bądź składaniu wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia w terminie 7 dni od wezwania wojewody, nie złożył odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu.

Należy wskazać, iż jedyną sytuacją, w której cudzoziemiec może złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przebywając poza granicami Polski, jest udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną.


3 wyświetlenia0 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie